ข้อความ

ปีที่สองแห่งรัชสมัยเซียนเต๋อ……เดือน……วัน พระอาจารย์เมี่ยวซ่านตอบคำถามต่อหน้าผู้มีอำนาจ ได้รับการแต่งตั้งเป็น "พุทธบุตร" และเข้ารับตำแหน่งดูแลวัดฝ่าหัว วัดนี้ตั้งอยู่ใกล้เมืองซือซิน ด้วยการปกป้องของพุทธบุตร ธุรกิจแกะสลักพระพุทธรูปในเมืองคงไม่ถูกกระทบจากคำสั่งทำลายพระพุทธรูป ความศรัทธาในพระพุทธของพวกเรา พระพุทธเจ้าคงรับรู้ได้ ขอเพียงเลือกหินแกะสลักพระพุทธรูปอย่างสบายใจเท่านั้น …… ปีที่สามแห่งรัชสมัยเซียนเต๋อ……เดือน……วัน ลูกชายที่ไม่เชื่อฟังคนหนึ่งเอาแต่เล่นและขี้เกียจ ไม่คิดพัฒนาตนเอง งานแกะสลักพระพุทธรูปที่สืบทอดในตระกูลหยางของเราอาจไม่มีผู้สืบทอด อย่างไรก็ตาม เมื่อเร็ว ๆ นี้เรือค้าขายพระพุทธรูปในเมืองเริ่มลดลง บางทีอาจถึงเวลาที่ต้องเปลี่ยนการดำรงชีพ……ช่างเถอะ ลูกหลานย่อมมีโชคชะตาของพวกเขาเอง …… ปีที่หกแห่งรัชสมัยเซียนเต๋อ……เดือน……วัน สองปีที่ผ่านมา รายได้ไม่เพียงพอสำหรับค่าใช้จ่าย คนในเมืองเต็มไปด้วยความกังวล อาหวายและคนอื่น ๆ พูดถึงการไปหาพุทธบุตรเพื่อพูดคุย แต่คำสั่งทำลายพระพุทธรูปมาจากทางการ พุทธบุตรจะทำอะไรได้ล่ะ? …… ปีที่หกแห่งรัชสมัยเซียนเต๋อ……เดือน……วัน พุทธบุตรส่งจดหมายเชิญให้ฉันไปเปิดหินที่ทะเลทุกข์แห่งโพธิและหอแห่งบาป เมื่อไปถึงจึงได้รู้ว่าเขาเชิญฉันมาเปิดหยกดิบหายากชิ้นหนึ่ง ภายในหยกมีเงาพระพุทธรูปที่มองเห็นได้อย่างเลือนลาง เป็นสิ่งที่ไม่ธรรมดา หยกงามเช่นนี้ควรนำมาขัดเงาเพื่อชื่นชม แต่พุทธบุตรกลับสั่งให้ฉันแบ่งมันออกเป็นสองส่วน น่าเสียดายจริง ๆ……หยกนี้แข็งแกร่งมาก ต้องระวังให้ดีเมื่อลงมือ …… ปีที่หกแห่งรัชสมัยเซียนเต๋อ……เดือน……วัน เสียงกลองยามเย็น……ทำไมถึงดังขึ้นในเวลากลางวัน? และยังมาจากทิศทางของหอแห่งบาปอีกด้วย หรือว่าพระอาจารย์……ไม่ได้ ฉันต้องไปดู (บันทึกหยุดลงที่นี่)