ข้อความ
เด็กน้อยทั้งสามคนคือความสุขเล็กน้อย ลาภเล็กน้อย และโชคเล็กน้อย พวกเขาอ่านหนังสือไม่ออก แต่อยากเขียนจดหมายถึงเจ้า เลยรบกวนให้ข้าเฒ่าคนนี้เขียนแทน พวกเขาพูดอะไรก็ให้ข้าเขียนตามนั้น เจ้าก็อย่าว่ามันจุกจิกเลยนะ
ความสุขเล็กน้อย: ลุงซาน เขียนแบบนี้นะ...เจ้าตัวโต วันนั้นหลังจากแยกกันที่เตาหลอม พวกเราก็เป็นห่วงเจ้ามาก
โชคเล็กน้อย: อย่าเขียนแบบนั้น! ข้าไม่ได้เป็นห่วงเจ้าตัวโตงี่เง่านั่นสักหน่อย
ความสุขเล็กน้อย: แต่ตอนนั้นเจ้าก็เดินวนไปวนมาในห้อง จนข้าตาลายเลยนะ
โชคเล็กน้อย: ข้าเปล่าสักหน่อย! เจ้าความสุขเล็กน้อย เจ้าจำผิดแล้ว!
ลาภเล็กน้อย: พอเถอะ พวกเราไม่ได้จะบอก$T(2001)เรื่องสมบัติหรอกเหรอ? ลุงซาน เขียนแบบนี้เถอะ พวกเราเป็นห่วงเจ้า เลยแอบเข้าไปในเตาหลอมเพื่อหาตัวเจ้า ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะเก่งขนาดนั้น ฆ่าฝ่าวงล้อมออกมาได้ พวกเราก็เลยเก็บสมบัติบางอย่างออกมา ซึ่งพวกเราใช้ไม่ได้ เลยตัดสินใจว่าจะมอบให้เจ้า
โชคเล็กน้อย: ข้าไม่ได้บอกว่าจะให้$T(30)นะ
ลาภเล็กน้อย: จ้าๆๆ เจ้าก็ไม่ได้พูด ข้ากับความสุขเล็กน้อยเป็นคนพูดเอง
โชคเล็กน้อย: แต่มันก็เขียนแค่พวกเจ้าสองคนไม่ได้...
ความสุขเล็กน้อย: ข้ารู้แล้ว! อาโชคเล็กน้อยนี่มันพูดจาไม่ตรงกับใจ
ลาภเล็กน้อย: ต้องบอกว่าปากไม่ตรงกับใจใช่ไหม?
โชคเล็กน้อย: เจ้าความสุขเล็กน้อย เจ้าหาว่าข้าเป็นลาเหรอ?!
ความสุขเล็กน้อย: ข้า ข้าเปล่านะ...เจ้าคิดได้ไงว่าตัวเองเป็นลา?
……
เฮ้อ ความสุขเล็กน้อยกับโชคเล็กน้อยทะเลาะกันอีกแล้ว ลาภเล็กน้อยก็ยุ่งกับการห้าม ข้าเฒ่าก็ปวดหัวไม่รู้จะจบเมื่อไหร่ เอาเถอะ ไม่รอพวกเขาแล้ว นักรบพเนจร หากเจ้าว่างก็แวะมาที่ร้านฝูเฝินเตี่ยนของเฒ่าตลาดผี มารับสมบัติที่พวกเขานำออกมาจากเตาหลอมเถอะ