ข้อความ
เรียน ท่านเสี่ยวตงเจีย:
จากบ้านมาได้หลายวันแล้ว แม้ตลอดทางจะลำบาก แต่พู่กันของข้าก็ไม่กล้าหยุดพัก
น่าเสียดาย ตลอดเส้นทางนี้ลมพัดอึกทึกยิ่งนัก จนในหัวของข้าเหมือนกลองฆ้องตีระงมปนเปกันไปหมด หลายวันแล้วก็ยังบีบเค้นงานเขียนดีๆ ออกมาไม่ได้สักครึ่งบท ข้าเลยนอนเล่นบนเรือเล็กล่องลอยไปตามน้ำ โดยไม่ตั้งใจก็ได้หลงเข้าไปในดินแดนสวรรค์แห่งหนึ่ง สอบถามจึงรู้ว่าที่นี่คือที่ตั้งของสำนักหมึกในตำนาน "ปู้เจี้ยนซาน" นั่นเอง
ข้าเห็นว่าที่นี่สงบร่มรื่น คิดว่าจะอาศัยความสง่างามและท่วงทำนองของขุนเขาสายน้ำมาสงบจิตใจ บางทีอาจช่วยเปิดทางความคิดสร้างสรรค์ได้ จึงเดินเล่นเข้าไปในเขา ไม่คิดว่าจะได้เห็นว่าอะไรคือ "นอกคนยังมีคน" นอกความกังวลยังมีความกังวล!
ข้างทางเดินริมผา ใต้หน้าผาหิน มีศิษย์สำนักหมึกนั่งถอนหายใจอยู่หลายคน มีพี่น้อยคนหนึ่งกระดาษในมือเกือบจะยับหมดแล้ว พึมพำอย่างเหม่อลอยว่า "พรุ่งนี้ส่งต้นฉบับพรุ่งนี้ทุกข์ วันนี้ส่งต้นฉบับชีวิตเหลือหนึ่ง" ยังมีอีกหลายคนส่งต่อกันดูใบเซียมซีใบหนึ่ง ไม่รู้ทำไมกลับมาตกอยู่ในมือข้า เห็นเขียนอยู่ชัดเจนว่า "ส่งต่อกว้านี้ พรุ่งนี้สอบไม่ตก"...
ฮ่าฮ่า! เห็นทุกคนกลุ้มใจขนาดนี้ ข้าก็สบายใจขึ้นเยอะเลย!
ข้าตั้งใจจะอยู่ที่ดีๆ แห่งนี้อีกหลายวัน หากท่านเสี่ยวตงเจียว่าง ก็มาเดินเล่นที่นี่ได้ มาดูทิวทัศน์อันแปลกตาในหุบเขาลึกนี้
ลู่คังเกอ ผู้กำลังเร่งเขียนต้นฉบับ ขอแสดงความนับถือ