ข้อความ
น้ำตาลมอลต์ชอบนอนอาบแดดพลางสูดกลิ่นหอมจากเตาไฟ และยังชอบอาบแสงพระจันทร์ อวดพุงกลมป้อมของตัวเอง มันรู้สึกว่าบ้านนี้ดีจริง ๆ มีคนเดินไปเดินมาอยู่เสมอ นำพากลิ่นหอมของอาหารมาด้วย
มีเพียงคนหนึ่งเท่านั้นที่มาเฉพาะยามค่ำคืน แผ่นขนมปังที่เธอนำมาเย็นเฉียบและเค็มปร่า นั่นคือรสชาติของน้ำตา น้ำตาลมอลต์เห็นเธอหักขนมปังพลางร้องไห้ไป ทั้งที่เศร้าใจนัก แต่ก็ยังแบ่งครึ่งหนึ่งให้มัน มันรู้ว่าเธอคิดถึงบ้าน เหมือนกับที่ตัวมันเองอยากแค่นอนงีบข้างกองฟืน
ขนมปังกินแล้วขมเล็กน้อย น้ำตาลมอลต์แอบยื่นอุ้งเท้าวางบนหัวเข่าของเธอ โผล่หัวขนปุยออกมา ส่งเสียงฮืมฮัมมองเธอ ถึงแม้เธอจะฟังไม่เข้าใจ แต่ก็ต้องรับรู้ได้แน่ ๆ ว่า ไออุ่นแห่งการเป็นเพื่อนนี้ คือความหวานที่น้ำตาลมอลต์มอบให้เธอ