ข้อความ
ไม้ไผ่ทำเป็นทวน เหล้าเก่าห้อยเอว เที่ยวผดุงคุณธรรม เป็นดั่งเมฆลอยนกกระเรียนป่า ช่างสุขสบายยิ่งนัก
ต่อมาไปตกปลาตามที่ต่างๆ ไม้ไผ่เก่าต้นนี้จึงมักใช้ถางทางฝ่าพงหนาม ฟ้ากว้างดินใหญ่ มีที่ใดไปไม่ได้เล่า
ต่อมาอีก จึงจำต้องยอมรับว่า ทุกคนล้วนมีวันแก่เฒ่า พูดว่าเป็นเมฆลอยนกกระเรียนป่า แต่ก็ร่อนเร่พเนจรไปทั่ว จึงแก่เร็วกว่าคนทั่วไปเสียอีก
วิทยายุทธ์สู้ชิงไม่ได้ กลอุบายสู้อาไม่ได้ กลศาสตร์สู้ศิษย์เอกคนนั้นไม่ได้ วิชาเกษตร การทหาร วิถี นิติศาสตร์ และอื่นๆ อีกหลายแขนง ก็ถูกคนรุ่นหลังมากมายแซงหน้าไป... ดีที่ยังพอรู้บ้างสักจุดเล็กๆ
ต่อมา คนที่เก่งกว่าข้า ต่างเรียกข้าว่าอาจารย์
ไม้ไผ่ของเด็กหนุ่มในที่สุดก็กลายเป็นไม้เท้าในวันนี้ ตาแก่หน้ามีร่องรอยลมฝน ยังคงขึ้นเขาเฟิงหลงหนึ่งครั้งแล้วหนึ่งครั้งเล่า เพียงแต่ขาสองข้างที่เคยเดินเร็วดั่งบิน กลายเป็นสามขาไปแล้ว
บนเขาเสียงอ่านหนังสือดังก้อง เชิงเขาเด็กหนุ่มบ้านใคร ราวกับเรื่องเมื่อวาน ไม้ไผ่ทำเป็นทวนอีกครั้ง จะออกไปผดุงคุณธรรมหรือ?