ข้อความ
ใต้ขาโต๊ะที่ไม่เรียบมีผ้าไหมพระราชโองการเก่าขาดวางรองอยู่เป็นปึก รวมสิบฉบับ เขียนไว้ว่า:
ฮุ่ยถงปีที่เก้า เดือนสิบสอง วันที่สิบเก้า
ราชวงศ์ฮั่นยกย่องขุนนางผู้มีความดีความชอบ มีคำสาบานแห่งไตฮอ โจวเทิดทูนอาวุโส จึงแบ่งดินแดนริมทะเล ได้ยินมานานว่าเต้าจางแห่งเม่าซานวิถี ผู้อาวุโสอา มีคุณธรรมสูงส่งและความดีความชอบมากมาย บัดนี้ขอพระราชทานรางวัล ตามธรรมเนียม ทองเงินเครื่องใช้ผ้าไหมหมวกอานม้า รายละเอียดตามบัญชีแนบ
ฮุ่ยถงปีที่เก้า เดือนสิบสอง วันที่ยี่สิบ
ผู้อาวุโสอา มีจิตใจและการกระทำแตกต่างจากคนทั่วไป สุภาพอ่อมน้อมและฉลาดหลักแหลม ใจกว้างและมีเมตตา เคยนำชาวเขาเข้าไปตั้งรกรากในเถาหยวน ทุ่มเทจนสุดกำลัง การกระทำนี้สูงส่งน่าเคารพ ข้าเองก็ชื่นชมมานาน สมควรได้รับการเลื่อนตำแหน่ง จึงแต่งตั้งเป็นจวี้จื่อแห่งเม่าซานวิถี พระราชทานเหล็กคุ้มครอง กิจการร้อยประการในภูเขา ให้ท่านตัดสินใจตามสมควร หวังให้นำพาตามแนวทางของเรา ปฏิบัติตามคำสอนของเรา จงมุ่งมั่นในแผนการระยะยาว เพื่อรับพระราชโองการอันงดงาม
……
ฮุ่ยถงปีที่เก้า เดือนสิบสอง วันที่ยี่สิบแปด
พระราชโองการถึงอาแห่งเม่าซานวิถี: ข้าครองด่านเหนือ ปราบสี่ทิศ แต่ใช้ความจริงใจต่อทุกสิ่ง หวังให้แผ่นดินสงบสุข แต่สำนักม่อนั้น ทำลายพระคุณและรางวัลเสียเอง แม้จะใช้วิธีเกลี้ยกล่อมอย่างถึงที่สุด กลับซ่อนจิตใจคดโกง ท่ามกลางสงคราม หยกและหินยากจะแยกแยะ จึงเปิดประตูแห่งการกลับใจ ควรเข้าใจเจตนารมณ์แห่งการรักชีวิต ท่านผู้เฉลียวฉลาด ย่อมรู้ความจริงใจของข้า จึงแจ้งให้ทราบ หวังว่าจะรับรู้ไว้