ข้อความ
ในช่วงที่แม่น้ำฮวงโหเกิดน้ำท่วม แผงขายปลาน้อยของหยางอี้เซินถูกน้ำพัดจนเกลี้ยง
ครึ่งชีวิตที่ทำงานหนักและอดทน กลับสูญสิ้นทุกอย่างเพราะน้ำท่วมครั้งเดียว ลูกสาวคนเล็กหนีไม่ทัน ถูกน้ำพัดไปจนหาแม้แต่ศพก็ไม่เจอ
หยางอี้เซินเสียขวัญ เดินปะปนอยู่ในกลุ่มผู้หนีภัยตามสัญชาตญาณ
ไม่รู้จะไปทางไหน และไม่รู้ว่าเดินมานานแค่ไหน จนกระทั่งพบกับกลุ่มผู้พลัดถิ่นที่แต่งกายมอซอ
คนเหล่านั้นเรียกให้หยางอี้เซินเดินตามพวกเขาไปข้างหน้า เพื่อไปหาดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่เทพธิดาคุ้มครอง
ว่ากันว่าเทพธิดาจะนำพาผู้สิ้นหวังไปยังดินแดนสวรรค์—แม้น้ำท่วมจะร้ายแรง แต่ดินแดนสวรรค์อยู่บนฟ้า น้ำท่วมไม่ถึง
แม้หยางอี้เซินจะไม่เชื่อในเทพหรือผี แต่เขาเห็นแววตาของคนเหล่านั้นที่เต็มไปด้วยความคลั่งไคล้ เหมือนกับได้เห็นทางรอด
ในเมื่อไม่มีที่ไปอยู่แล้ว เพื่อหลอกตัวเองให้มีชีวิตต่อไป หยางอี้เซินจึงตัดสินใจเดินตามพวกเขาไป