ข้อความ
วิหารเหวินหมิงแห่งนี้ เดิมทีคือท้องพระโรงที่กษัตริย์และขุนนางเข้าเฝ้า
ก่อนหน้านี้มาสำรวจหลายครั้ง เห็นเพียงคนในวังที่กวาดและทำความสะอาด เว่ยซื่อรักษาการณ์ในวัง กับขุนนางที่มาประชุมอยู่ประปราย บัดนี้คิดได้ว่า ข้ามาผิดเวลา
เมื่อคืนนอนหลับไม่สนิท จึงเดินเล่นในวัง ช่วงยามอิ๋น เห็นขบวนรถม้าเข้ามาทางประตูวัง จอดอยู่หน้าท้องพระโรง ขุนนางทยอยเข้าไป เสียงในท้องพระโรงดังอื้ออึง ระหว่างนั้นมีขุนนางหลายคนโต้เถียงกันไม่หยุดที่ลานหน้า ยามที่อารมณ์ขึ้น ถ้อยคำหยาบคาย น่าสนใจยิ่งนัก
ลานหน้าเป็นที่รอเข้าเฝ้า เป็นที่ที่ขุนนางรอคอยเวลาเข้าเฝ้า พอถึงยามเหม่า ขุนนางก็เข้าไปในท้องพระโรงชั้นใน เหลือเพียงลานหน้าที่เงียบเหงา ราวกับเรื่องราวของราชวงศ์ก่อนที่ล่วงลับไปตามสายลม เหลือเพียงตำหนักตั้งตระหง่านอยู่
น่าเสียดายที่การหลบเว่ยซื่อเข้าไปในท้องพระโรงชั้นในนั้นยากยิ่งนัก ไม่มีทางแอบฟังได้ว่าวันนี้ขุนนางท่านทุกข์ร้อนเรื่องอะไรอีก ช่างเถอะ ที่แอบฟังจากมุมกำแพงนี้ก็คุ้มแล้ว