ข้อความ
ถึงเถี่ยเถี่ย：
ก่อนออกเดินทางครั้งก่อน ข้ายังบ่นกับแกอยู่เลย บอกว่าเดินทางคนเดียวมันไม่สนุก อยากลากแกไปด้วย แต่เถี่ยเถี่ยแกธุระเยอะ บ่ายเบี่ยงไม่ยอมไปกับข้า
ผลเป็นไง? ฟ้าดินยังดูไม่ได้! ออกเดินทางไปไม่ไกล ฟ้าก็ยัดเพื่อนร่วมทางมาให้ข้าเลย!
ที่ชิงเหอมีคนชื่อ$C$L$PN$C เถี่ยเถี่ยรู้จักไหม?
ไม่รู้จักใช่ไหม ไม่รู้จักก็ถูกแล้ว เพราะข้าก็ไม่รู้จักเหมือนกัน เพื่อนร่วมทางของข้าเป็นคนรับใช้ในบ้านเขา ชื่อหลี่ไหลจั้ว (ชื่อนี้คุ้นหูจัง รู้สึกเหมือนเคยได้ยินที่ไหน) แต่นี่ไม่ใช่เรื่องสำคัญ ที่สำคัญคือ เพื่อนร่วมทางของข้าชะตาขมจริงๆ! เจ้านายน้อยที่บ้านไม่เห็นเขาเป็นคน ทุกวันฟ้ายังไม่สว่างก็ใช้ให้ลุกจากเตียงไปทำงาน ตื่นเช้ากว่าไก่ นอนดึกกว่าหมา
โอ้ย แค่นี้ยังไม่พอ ค่าแรงเดือนหนึ่งไม่มีสักบาท ทำงานไม่ดียังถูกขังห้องเสี่ยวเฮย โดนหวดก้นด้วยแส้หนังอีก!
เถี่ยเถี่ยว่าดูสิ เป็นเจ้านายน้อยเหมือนกัน ไอ้เจ้า$C$L$PN$Cนี่ เทียบกับแกแล้วมันคนละเรื่องเลย อยู่คนละฟ้าคนละดิน!
เอาเป็นว่านะเถี่ยจื่อ พี่น้องของข้าตอนนี้ตกระกำลำบาก ข้าอยากช่วยเขาสักมือ แต่เขาบอกว่าสัญญาขายตัวยังอยู่ในมือ$C$L$PN$C ถ้าหนีไป ถูกทางการจับกลับไป ตายก็ไม่มีที่ไปร้องเรียน
พูดถึงตรงนี้ เถี่ยเถี่ยก็คงเข้าใจแล้วว่าทำไมข้าถึงเขียนจดหมายมา แกปกติก็ปากเก่งอยู่ไม่ใช่เหรอ ให้เถี่ยเถี่ยออกหน้าไปคุยกับ$C$L$PN$Cที ให้เขาปล่อยพี่น้องของข้าเป็นอิสระได้ไหม?
จะเท่าไหร่ ให้เขาเรียกมาเลย! ก่อนหน้านี้ข้าให้พี่น้องไปแล้วแสนทง ถ้าไม่พอ สองแสน สามแสนก็ได้ แน่นอน ถ้าเขาจะดึงดันไม่ปล่อยคน ฮึ่ม ก็อย่าโทษข้าที่จะเอาดีก่อนแล้วค่อยเอาร้ายทีหลัง!
ฟางซวี่ ทิ้งไว้