ข้อความ
เสี่ยวน้อยมาดื่มเหล้ากับข้าเร็วๆ นะ:
ข้าอึดอัดใจจะแย่อยู่แล้ว ถ้าไม่ชวนแกมาดื่มสักสองแก้วแล้วระบายความทุกข์ คงจะป่วยเอาแน่ๆ
ออกเที่ยวข้างนอกแล้วถึงรู้ว่าคนชิงเหอของเราจริงใจที่สุด ข้าเดินอยู่บนถนนในไคเฟิง ไปชนกับนักรบหญิงคนหนึ่งที่สวยราวกับนางฟ้า ข้าไม่กล้าแม้แต่จะมองหล่อน แต่หล่อนกลับเป็นฝ่ายเข้ามาทักข้าก่อน บอกว่าเห็นข้าดูซื่อสัตย์ อยากจะคบหาเป็นคู่ครองใช้ชีวิตด้วยกัน ตอนนั้นข้าคิดว่าข้าฝันไปหรือเปล่า!
แต่แล้ว คบกันได้ไม่กี่วัน หล่อนกลับให้รุ่นน้องในสำนักมาส่งจดหมายให้ข้า บอกว่าจะไปคบหากับจางหัวหน้าคุ้มกันทางฝั่งตะวันตกของเมือง ตามกฎสำนักของจุ้ยฮวาอิน ต้องแจ้งให้ข้าทราบสักหน่อย ให้ข้า "รับทราบก็พอ"
ตอนนั้นข้างงไปเลย กฎสำนักอะไรยังมายุ่งเรื่องนี้ด้วย? วิ่งไปถามหล่อน หล่อนบอกให้ข้าอย่าเพิ่งร้อนใจ: "พี่จ้าว กฎสำนักจุ้ยฮวาอินบอกไว้ว่า เซียเหยียนสามารถเลือกได้หลายคน แต่หากมีความเคลื่อนไหวใหม่ ต้องแจ้งให้คนเก่าทราบตามจริง นี่คือการเคารพซึ่งกันและกัน"
ข้าคิดว่าบางทีอาจเป็นความเข้าใจผิด ยังอยากจะพยายามอีกสักหน่อย แต่ไม่ถึงสามวัน ก็ได้รับข่าวจากหล่อนอีก บอกว่าจะไปคบหากับหลี่นักปราชญ์ทางฝั่งใต้ของเมือง ก็ยังคง "แจ้งตามกฎสำนัก" เหมือนเดิม
ข้าไปสืบถาม ถึงได้เข้าใจว่า ที่แท้ข้าไม่ใช่เซียเหยียนคนเดียวของหล่อน! รวมข้าด้วย หล่อนหาไปหามาทั้งหมดห้าคน!
ห้าคนก็ห้าคนเถอะ ใครจะไปทำไงได้ กฎของจุ้ยฮวาอินก็เป็นแบบนี้... ข้ากำลังเตรียมตัวจะใช้ชีวิตครอบครัวใหญ่ด้วยกันอย่างดี แต่หล่อนชั่งน้ำหนักดูแล้ว บอกว่าข้ากับคนอื่นซ้ำแบบกัน เลยตัดข้าคนเดียวออกไป!
เสี่ยวน้อย แกว่านี่มันเรื่องอะไรกัน! ถ้าแกว่าง ต้องมาดื่มกับข้าสักแก้วนะ ข้าอยากระบายความในใจกับแกจริงๆ
จ้าวต้าลี่ ทิ้งจดหมายไว้