ข้อความ
ป๋อเฉินมาถึงเร็วเกินไป การขัดจังหวะทำให้แผนที่เชื่อมต่อเหอซีทั้งหมดต้องหยุดชะงักลง
นายพลบอกให้ฉันไป เพราะฮูหยางจี๋ไม่เหมือนด่าน มันไม่สามารถป้องกันได้
แต่ฉันไม่อยากไป ที่นี่คือบ้านเกิดของฉัน
เมื่อเกิดการยื้อยุด ฉันจึงบอกเขาว่า ถ้าอยากให้ฉันไป ก็ต้องเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดมาแลก
นายพลที่ติดอยู่ในอันซี ยังเหลือสิ่งล้ำค่าอะไรอีกหรือ? แต่เขากลับหยิบสมุดเล่มหนึ่งออกมาจากอก นั่นคือรายชื่อเงินช่วยเหลือ
ฉันรู้ดีว่ารายชื่อในสมุดเล่มนี้มีความหมายอย่างไร
ชื่อเหล่านั้น หลายชื่อฉันเคยพบเจอ
เราเคยขุดบ่อน้ำด้วยกัน เคยสร้างฮูหยางจี๋ด้วยกัน
แต่เพียงชั่วพริบตา คนเหล่านั้นก็กลายเป็นตัวอักษรเย็นชาบนรายชื่อเล่มนี้
ฉันรู้ว่าเขาอยากนำรายชื่อนี้กลับไปยังฉางอัน
“เรื่องดีๆ ก็ให้คุณทำหมด คุณสนใจฉางอัน สนใจที่นี่ สนใจทหารและชาวบ้านทุกคน แล้วคุณล่ะ?”
“ฉันเอง ก็ฝากไว้กับคุณแล้ว”
ฉันเพิ่งเห็นตัวอักษรสองตัวสุดท้ายในรายชื่อเล่มนั้น
ชื่อของเขา