ข้อความ

1. เขียนถึงชิวเหนียง เหอเซียนเซิงสอนเขียนหนังสือ ข้าไม่อยากเขียน เขาบอกว่าเรียนหนังสือมีประโยชน์ สามารถเขียนจดหมายได้ ชิวเหนียง ข้าเขียนให้เจ้าดีไหม? คิดถึงเจ้าจัง คิดอยู่เสมอว่า ถ้าได้จากไปพร้อมกับเจ้าก็คงดี... …… 2. เขียนถึงเหมียวหวา พ่อมักจะฝันถึงเจ้าเสมอ เหมียวหวา เจ้ากับแม่จากไปหมดแล้ว ทำไมพ่อถึงยังมีชีวิตเน่าๆ อยู่... ทำนามาหลายสิบปี ทำไมถึงปล่อยให้เจ้ากับแม่หิวตายได้? นี่มันทำนาประสาอะไร? …… 3. เขียนถึงเหมียวหวา เหมียวหวา พ่อขอโทษที่ดูแลเจ้าไม่ดี... ดินนั่นกินมากไม่ได้นะ กินมากไม่ได้... พ่อรู้ว่าเจ้าหิว พ่อรู้ว่าเจ้าหิว... …… 4. เขียนถึงเหมียวหวา พ่อรู้จักตัวหนังสือเพิ่มขึ้นอีกแล้ว ถ้าสอนให้เจ้าได้ก็คงดี พวกเขายังตั้งชื่อให้พ่อด้วย เรียกว่าหลิวซือนง เฮอะ พ่อก็มีชื่อจริงแล้ว ไม่ได้ชื่อเจ้าหมาน้อยแล้ว พวกเขาบอกว่ากำลังทำการวิจัยเรื่องทำนา การทำนานี่มันมีอะไรให้ทำการวิจัยกัน? …… 5. เขียนถึงชิวเหนียง ช่างเป็นลานบ้านที่เต็มไปด้วยคนประหลาดจริงๆ เรียกข้าว่า “เซียนเซิงทำนา” งั้นหรือ? ให้ข้าเขียนหนังสือหรือ? พวกเราชาวนาก็เป็นเหมือนหมูเหมือนหมาไม่ใช่หรือ ยังจะเป็นเซียนเซิงได้อีกหรือ? ถ้าเจ้ากับเหมียวหวายังอยู่ก็คงดี... เมื่อก่อนหมอดูในหมู่บ้านบอกว่า คนเราสามารถกลับชาติมาเกิดได้ ชาติหน้าพวกเจ้าจงไปเกิดในครอบครัวคนดีเถอะ จะได้กินอิ่มเป่าป่าวทุกวัน แต่ถ้าเกิดที่ที่ไปมันยังไม่ดีอีกล่ะ... พวกเขาบอกว่า ต่อไปทุกคนจะได้กินอิ่ม... จะทำได้จริงหรือ? จะไม่มีใครต้องทนหิวอีกจริงๆ หรือ?