ข้อความ
……นี่คือปีที่ห้าหลังจากที่ข้าติดตามองค์หญิงออกเรือน……
คืนนี้หิมะตกหนักเป็นพิเศษ องค์หญิงสั่งให้ข้านำเหล้าคิดถึงบ้านของเย่ว์หนูมาให้
องค์หญิงไม่เคยโลภในเหล้า แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคืนนี้แสงจันทร์งดงามเหมือนฉางอันหรือเปล่า
นางดื่มแก้วแล้วแก้วเล่า ร้องไห้ด้วยความเศร้าใจอย่างมาก
ข้าเห็นกับตาว่าน้ำตาสีเลือดไหลออกจากดวงตาของนาง แต่ดูเหมือนนางจะไม่รู้ตัว
หยดเลือดนั้นตกลงบนปิ่นปักผมในมือขององค์หญิง แล้วนางก็โยนมันลงไปในทะเลสาบไกลๆ
นางลูบมือของข้า พึมพำคำพูดภาษาถังที่ฟังไม่ชัดเจน
ข้ารู้ว่านางคิดถึงบ้าน แต่จะทำอะไรได้เล่า……
ชีวิตของข้ากับนางไม่เหมือนกันหรือไร