ข้อความ
ตู้เฉินเฟยเป็นนักดาบมาทั้งชีวิต เพียงแต่ครึ่งชีวิตแรกถือดาบฆ่าคน ครึ่งชีวิตหลังถือดาบหั่นเนื้อ
ครึ่งชีวิตแรก เขาถือดาบเหล็กเล่มหนึ่ง นอกจากเที่ยวท่องสี่ทิศเป็นผู้กล้า ปล้นคนรวยช่วยคนจน งานอดิเรกเพียงอย่างเดียวของเขาคือกินเนื้อคำโต เขาไม่เคยเสียเปรียบในการต่อสู้ระยะประชิด แต่สุดท้ายกลับล้มลงจากลูกศรลอบยิงของทหารม้าชี่ตัน
หลับไหลไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ จู่ๆ เขาก็ได้กลิ่นเนื้อหอมฉุย ลืมตาขึ้นมา เห็นชายชราคนหนึ่งถือเนื้อแผ่นเดินผ่านไป ชายชราเห็นเขาตื่น ก็หยิบเนื้อแห้งสองแผ่นให้เขา แล้วเล่าเรื่องราวต้นสายปลายเหตุให้ฟัง
ที่จริงแล้วที่นี่ชื่อว่าเจิ้นซู่ชัง เป็นค่ายเสบียงใหญ่แถบหูถัว ชายชราแซ่จาง ตั้งร้านขายเนื้อที่นี่มากว่ายี่สิบปีแล้ว ทุกคนเรียกเขาว่าลุงจาง ช่วงนี้ชี่ตันบุกลงใต้ ในค่ายจึงเพิ่มการเฝ้าระวัง ลุงจางออกลาดตระเวนร่วมกับพี่น้องในค่าย ก็ไปเจอนักรบผู้กล้าคนหนึ่งสลบไป จึงรีบลากตัวกลับมา
ตู้เฉินเฟยฟังไปก็ยัดเนื้อแห้งเข้าปากไป วิธีทำแบบนี้เขาไม่เคยลิ้มลองมาก่อน รู้สึกแต่ว่ารสชาติเป็นเอกลักษณ์ จิตใจแจ่มใสขึ้นมาทันที เขาพลิกตัวลุกจากเตียง บอกว่าในห่อยังมีเงินที่ปล้นมาจากบ้านขุนนางโกง ขอให้ลุงจางสอนวิธีทำให้
ชายชราโบกมือให้เขา บอกว่าถ้าเขาอยากเรียนจริงๆ ไม่เอาแม้แต่บาทเดียว แต่เนื้อแห้งห้ารสนี้เป็นสูตรลับเฉพาะตัว จะเรียนก็ต้องอยู่ที่นี่สืบทอดร้านเนื้อของแก
ตู้เฉินเฟยลูบดาบที่เอว นึกว่าตัวเองเพิ่งถูกพวกสุนัขชี่ตันลอบทำร้าย บัญชีนี้ต้องชำระให้สะอาด ชายชราดูเหมือนจะเห็นความลังเลของเขา จึงตั้งสัญญาข้อหนึ่งกับเขา—
ไอ้หนุ่ม ถ้าใช้ดาบเล่มนี้ ฆ่าเชลยอีกหนึ่งร้อยคน ยินดีกลับมาสืบทอดแผงของลุงจางไหม?
กลิ่นหอมในอากาศยิ่งเข้มข้นขึ้น ตู้เฉินเฟยพยักหน้าแล้วพยักหน้าอีก
ตกลง