ข้อความ
ใบไม้โฉบวนอยู่หน้าเปลวไฟ ค่อยๆ รวมตัวกันเป็นเงาร่างของคนคนหนึ่ง ใบหน้านั้นมองไม่ชัด ได้ยินแต่เสียงผู้คนรอบข้างเรียกผู้นั้นว่า "จอมยุทธ์"
สายลมพัดมา เปลวไฟก็ลุกโหมขึ้นอีก ในกลุ่มควันที่ฟุ้งกระจาย เงาร่างนั้นดูเหมือนจะไม่ใช่ใบไม้ที่ร่วงหล่นอีกต่อไป
นั่นคือรอยเหล้าที่สาดสุราแดงดั่งเลือดลงบนพื้นดินหรือ? เหล้าดีหนึ่งหม้อ เซ่นไหว้วิญญาณผู้กล้าที่มาไม่ถึงที่นี่ เซ่นไหว้วันพรุ่งนี้ที่ยังไม่อาจหยั่งรู้ เซ่นไหว้คำสัญญาที่จะร่วมไหล่สังหารข้าศึก
นั่นคือเงาตัดของหิมะที่ตกลงบนบ่าในยามค่ำคืนหรือ? ดาบม่อเล่มหนึ่ง มาจากขุนเขาหิมะ มุ่งสู่ทะเลเลือด เบื้องหลังเขา ศิษย์สามร้อยคน ยึดมั่นในคุณธรรมแล้วมา
นั่นคือก้อนเมฆที่แม่ชี้ให้ดูหรือ? จดหมายลาฉบับหนึ่ง เก็บงำคำพูดที่ยังไม่ได้พูดจบ รอวันกลับบ้าน แล้วค่อยบอกลูกของนางด้วยตัวเอง
นั่นคือเปลวเทียนที่ส่ายไหวตลอดคืนในกระโจมทัพหรือ? เครื่องแบบทหารหนึ่งชุด ใช้คำสั่งทัพทีละฉบับ จดหมายทีละผนึก ปูทางให้ขบวนเสบียงเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างช้าๆ
สายลมพัดผ่านอีกครั้ง เงาใบไม้นับหมื่นพันร่วงหล่นกลางอากาศ ผู้ที่หยุดยืนฟัง ได้ยินหรือไม่ เรื่องราวที่พวกมันเล่าไปพร้อมกับสายลม?