ข้อความ
ช่วงนี้เพื่อสำรวจภูมิประเทศและดูดาว จึงเดินทางไปมาตามแนวเทือกเขาไท่หังฝั่งตะวันออก คืนนั้นในป่าเขา ได้ยินเสียงเด็กเล็กดังขึ้น เดินตามเสียงไป กลับเห็นในช่องว่างระหว่างต้นไม้ ณ จุดที่แสงดาวแสงจันทร์ส่องสว่าง มีทารกน้อยยังอยู่ในผ้าอ้อม
คนพเนจร ชีวิตระเหเร่ร่อน เกรงจะดูแลไม่ทั่วถึง แต่พอเพิ่งอุ้มขึ้นมา เด็กน้อยมองข้าแล้วก็ยิ้ม แสงดาวส่องในดวงตา เปล่งประกายสว่าง มือน้อยยื่นออกมา เหมือนจะคว้าดวงดาวบนฟ้า แต่สุดท้ายกลับคว้าผมของข้า
อาอวี้เคยบอกว่า หากวันหนึ่งเรามีลูก จะใช้ดาวบนฟ้าตั้งชื่อให้ เราเคยถกเถียงกันนาน ว่าจะใช้ดาวทิศไหนกันแน่ เขายืนยันว่าต้องเลือกดาวที่เป็นมงคล แต่ข้ากลับไม่เชื่อเรื่องเหล่านั้น
พอถึงเวลาต้องตั้งชื่อจริงๆ กลับคิดไม่ออก
เด็กคนนี้พบบนยอดเขาด้านทิศใต้ ทางใต้มีดาวกลุ่มจาง อยู่ตรงรอยต่อระหว่างลำตัวกับปีกของจูเชว่ยกง ท่วงท่าทะยานเหนือเมฆ มีความหมายมงคลแห่งการบินสูง ดาวจางเป็นเดือนเป็นกวาง กวางจันทร์ จันกวางจันทร์...ดูเหมือนเป็นชื่อที่ดี
เช่นนี้แล้ว ข้ากลับกลายเป็นคนธรรมดาสามัญไปเสียแล้ว