ข้อความ
ตอนที่ซ่อนเงินก้อนนี้ เจ้าก็ติดตามข้ามาหลายปีแล้ว เห็นเจ้าเติบโตจากเด็กตัวเล็กๆ กลายเป็นชายหนุ่มที่สูงกว่าข้า ดูเหมือนว่าฉายา "เสี่ยวเชียนช่วน" จะตั้งได้ไม่เลวเลยจริงๆ เหมือนกับพวงเงินของข้า ยิ่งร้อยก็ยิ่งยาวขึ้น
ตอนนี้เสี่ยวเชียนช่วนโตเป็นต้าเชียนช่วนแล้ว ก็ควรจะมีชื่อเสียงเรียงนามที่โด่งดังเหมือนข้าเฉียนตัวตัวบ้าง
วันนั้นเจ้ามาถามข้า ว่าจะใช้แซ่ตามเจ้าของร้าน ชื่อว่าเฉียนฉือจื่อดีหรือไม่ ฟังดูมีเงินดี... เจ้าทึ่มเอ๊ย ไม่รู้จักพลิกแพลงเอาเสียเลย! เจ้าไม่ได้สนใจเรื่องการทำบัญชีสักนิด แถมยังชอบขี่ม้าขนาดนั้น ทำไมถึงต้องตั้งชื่อตามข้าด้วย?
ในมุมมองของข้า คำว่า "ฉือ" เป็นคำที่ดี ข้าเลยแอบเขียนซ่อนไว้ใต้หมอนของเจ้า ไม่รู้ว่าเจ้าจะสังเกตเห็นหรือไม่
ปกติเจ้ามักจะบ่นว่าเจ้าของร้านขี้เหนียวกับเจ้า ให้เงินเดือนน้อยนิด เฮ้อ ดูปุ๊บก็รู้ว่ายังเด็ก ข้ากำลังสอนให้เจ้าเก็บเงินต่างหาก!
เงินเดือนที่ข้าจ่ายให้นั้นมากกว่าท่านเจ้าคุณข้างนอกตั้งเยอะ ที่เห็นว่าได้น้อย ก็แค่หักไว้เป็นเงินประกันสุขภาพ เงินสะสมเพื่อที่อยู่อาศัย และเงินบำนาญในวันข้างหน้า... การสะสมต้องเริ่มแต่เนิ่นๆ อนาคตจะได้ใช้เงินต่อเงิน ไร้กังวลไปตลอดชีวิตไงล่ะ!
ช่างเถอะ รอจนกว่าเจ้าจะได้อ่านจดหมายฉบับนี้ ข้าก็คงแก่แล้ว และเจ้าก็คงมีชื่อเสียงเป็นของตัวเอง ถึงตอนนั้นหากเจ้ามีชื่อเสียง และได้ลาภลอยก้อนนี้ไป ก็อย่าลืมมาขอบคุณไอเดียดีๆ ของข้าล่ะ และห้ามว่าข้าขี้เหนียวอีกเป็นอันขาด!
(บนกระดาษอีกแผ่นหนึ่งจดบันทึกเงินเดือนของเสี่ยวเชียนช่วนไว้อย่างละเอียดยิบ ซึ่งเพิ่มขึ้นทุกปี และยังมีเงินอุดหนุนเพิ่มเติมจากเจ้าของร้านอีกไม่น้อย บันทึกยาวไปจนถึงหลังจากที่เขาจากโลกนี้ไปแล้ว)